De weg omhoog

31 Okt

Pitch elevatorWe trainden in solliciteren. Het UWV zelf zette ons bij elkaar: zestien werkzoekers, de meesten nog niet wanhopig.

We hadden het over cv’s en, modieuzer, elevator pitches. Wat je daarin moet vertellen, behalve waar je hebt gewerkt.
Veel niet, rieden wij elkaar aan.
Burgerlijke staat? Nergens voor nodig, zeker bij gebrek daaraan.
Kinderen? Dan denken ‘ze’ dat je dat nooit kunt combineren.
Ziek geweest? Negatief. Niet noemen.
Eigenwijs? Bazen willen geen ruzie.

Als ik ’t goed begrijp, zijn de werkgevers van Nederland kleingeestige angsthazen die elke eigenschap als risico zien. Dus moet mijn cv ze toeroepen: kijk! Ik ben net zo harmonieus, onopvallend, kinderloos, meegaand, onsterfelijk en één meter achtenzestig als u – maar daar ben ik wel héél goed in.
Pas dan zullen ze overwegen mij uit te nodigen.

Ja maar ho, zegt u, het gaat er niet om wie je bent. Het gaat om wat je kúnt.

Goed dan. Ik kan:
Ik kan kinderen krijgen. Echte, levende kinderen. Ik kan één daarvan in leven hóuden, en in mijn eentje voor hem zorgen op een manier waar we beiden gelukkig van worden.
Ik kan zelf voor dood in ’t ziekenhuis liggen, mijn leven in elkaar zien storten, en een jaar later welgemoed een nieuwe weg zoeken.

Want ik kan mijn eigen weg gaan. Ik kan zelf denken. Vaak anders dan u. Sneller, scherper, botter soms, zotter, raarder.

Dat is wat ik kan en dat is wie ik ben. Om daar nou bang van te worden.

De mensen voor wie ik met plezier heb gewerkt, waren dan ook niet zo bang aangelegd.
De bestuurder die de complete stichting inspireerde zichzelf te reorganiseren.
De moeder van zes kinderen die haar eigen advocatenkantoor begon, met de drieling spelend rond haar bureau.
De manager die me vroeg: weet je wat een communicatieplan is? Maak er eens eentje.
Het waren ondernemers, bazen, volwassen mensen die weten dat het leven niet van roze marsepein is. Die kunnen een beetje levensfeit best aan.

Daarom laat ik zulke dingen niet weg uit mijn elevator pitch.
Ik ga toch altijd met de trap.

Advertenties

Heimweeliedjes

18 Okt

Mp3’en, zijn dit.

shall i compare thee
romeo rot op
koud
vriend

(opnamen van toen ik nog zong. Ik heb vanavond een beetje heimwee, naar alles.)

Topperlappertas

30 Jul
Topperlappertasser

Deze deed het leuk als verjaarscadeautje

In ontwikkeling: Toplaptas 2.0.

de Toplaptas is de oer-Draag-tas (ja dat woord heb ik bedacht. Geen merkrecht op gezet, zodat ’t nu een algemene term in draagdoekenland is geworden. Oók heel eervol. Hoor). Maar het was een van de eerste dingen die ik bedacht en maakte sinds ik mijn naaimachine had. Best een aardig ontwerp voor een beginner, maar inmiddels toe aan verbetering.

Dit is het eerste prototype. Eleganter, makkelijker te maken en af te werken, meer foolproof, flexibeler en solider. Omdat ie nog een paar schoonheidsfoutjes heeft, gaat ie nog niet op Toplapje. Maar zo kun je ‘m toch alvast zien.

Hoedoejedatje: Wikkelrokje

1 Jul
Wikkelrok met vogeltjes

Wacht, ik laat 'm even zien

Nou loop ik de hele tijd te mopperen dat ik nog steeds geen kledingpatronen kon tekenen, en ik dacht: dat kan constructiever, hop Lian, hier is een gordijn, teken eens wat. En nou is een wikkelrokje niet het allermoeilijkste op deez’ aard’, maar ik ben toch best een beetje trots op mezelf –

Zei ik pas nog. Misschien wil ik volgende week nog wel zo’n rokje, of jij. Dus rappappaaa: een hoedoejedatje.

Ik heb het even voor je uitgetekend. Niet op schaal hoor, dat werd zo’n gepriegel.  Mocht je mijn handschrift niet kunnen lezen (of handschriften sowieso verleerd zijn), dan staat het hieronder ook nog in tiepletters.

Hoedoejedatje vogeltjesrokje

Klik voor de grotere versie (daar zie je rechtsboven ook een vergrootglaasje. gebruik dat!)

Meten

Je HeupWijdte (HW) en je Taillewijdte. En bepaal dan meteen even hoe lang je rok moet worden. Bij mij valt een rok van 60 cm op de knieën, die afstand  zal bij jou statistisch gezien kleiner zijn.

Trek de TW van de HW af. Dat is het V(erschil) tussen beide, dat je met figuurnaadjes gaat overbruggen. Je maakt straks vier figuurnaden; de breedte daarvan is dus per naad een vierde van dat verschil (1/4 V op de tekening).

Kopen of zoeken

  • Een lapje dat groot genoeg is. Tip: een oud gordijn! Dat is al omgezoomd aan de onderkant, wat je het vervelendste klusje bespaart!
  • Nog een lang lapje voor de tailleband, 12 cm breed en anderhalf HW lang
  • Vlieseline, even groot als de tailleband
  • Twee ringen (holle koperen want die zijn lichter dan massief staal)
  • Stukje keperband om die ringen mee vast te maken
  • Drukknoopje (opnaaibaar)

Tekenen

Daar heb je dus mijn voorbeeldtekening voor nodig.

  • Teken je patroon op de ACHTERKANT van ’t lapje
  • Doe er aan de zijkant twee centimeter voor de zoom bij. Onderaan (als je geen afgezoomd gordijn gebruikt) mag best een zoom van 5 cm ofzo, dus daar knip je 6 cm extra.
  • de middellijn van de figuurnaden van het achterpand komt 10 cm uit de zijkant. Bij het voorpand is dat 7 cm aan de ene kant en 4 aan de ‘buiten’ kant, daar ontbreekt immers 3 cm (ja kijk nou maar op die tekening, dan snap je ’t wel)

Knippen…

en naaien (eindelijk)

Eerst zigzaggen natuurlijk, werkt wel zo prettig zonder rondvliegende rafels de hele tijd.

  • Dan stik je de figuurnaadjes.
  • En je zoomt de zijkanten om. Dubbele zoom, wel zo mooi want ze gáán de binnenkant van je rok zien, qua wikkel.
  • Strijk de vlieseline op de tailleband.
  • Dan leg je de lap met de goede kant op de goede kant van de tailleband. En je stikt ’t aan elkaar vast. Zorg dat je de bovenkant van de rok volgt, dus met die gekke bochtjes (daarom ligt de grootste lap ook boven).
  • Je vouwt en strijkt de band dubbel (naar de binnenkant) (zorg dat de naad van de rok naar boven blijft staan). Voor het mooie vouw je de onderste 1 cm ook weer even naar binnen.
  • Stik de band door op een cm boven de naad tussen rok en band. Zo zet je meteen de achterkant vast.
  • Strijk en zoom de onderzoom.
  • Zet de ene kant van je drukknoopje vast op de binnenste bovenhoek. Kijk even of je rokje past en teken af waar de andere kant van ’t knoopje moet komen. En markeer ook meteen de plek (ergens in je linkerzij) waar de ringen voor de band moeten komen.
Ringen en knoopje

De ringen en het knoopje

  • Zet de ringen aan de band met een stukje keperband.
  • O en vergeet dat halve drukknoopje niet.
  • Aantrekken, band door de ringen (eerst door alletwee en dan terug door ééntje), band aantrekken en de blits maken.

Heb ik nou aan alles gedacht? Het is echt heel simpel allemaal, maar mensen wat een verhaal weer. Veel plezier en succes en mocht ’t lukken, dan wil ik foto’s zien!

Op ’n diek

27 Jun

Film over Lauwersoog, Noordpolderzijl en de boot naar Borkum.

Op ’n Diek from Paul Sixta on Vimeo.

Gist-, rijs- en bijna-kneedloos brood

24 Jun

lachend fornuisO jongens ik heb vanmiddag eens wat nieuws gebakken, het recept stond in een boekje van Wouter Klootwijk. Karnemelkbrood! Geen gist en geen kneden én geen rijstijd – het leven wordt almaar eenvoudiger.

  • 500 gram meel (ik had 350 volkoren en 150 bloem)
  • 5 gram natriumbicarbonaat (dat koop je bij de drogist, dan heet het ‘zuiveringszout’. Ja, echt, dat kan door je eten.)
  • 400 ml karnemelk
  • theelepel zout

Door elkaar roeren en eventjes kneden zodat ’t een bal wordt. Langer hoeft niet.
Bal in bakvorm of gewoon op de ovenvloer, 45 min op 200 graden. Hop, klaar alweer.

En lékker! Terwijl ik geeneens karnemelk lust. Deze variant gaat mijn dagelijkse Kneedloze Brood vast af&toe afwisselen.

Twee nee drie broekies

19 Jun

’t Schaap had nauwelijks meer goeie broeken zonder gaten en mamma een kast vol lapjes en een verplichte dag vrij. Kon ik eindelijk weer eens een belofte waarmaken: ‘die hema-broek is wel stuk, maar die leg ik hier op de stoel want die ga ik klonen.’ ‘Tonen mamma? Tisdat?’

Nou is het ruim een jaar geleden dat ik iets voor uk maakte, en dat was geen onverdeeld succes. Maar intussen heb ik geoefend, en dit broekie

(op de foto op pappa’s zolder)
Afbeelding(het kledingstuk, niet het jongetje)
was zo makkelijk te maken
(nu ik erover nadenk: dat geldt wel degelijk voor beide broekies)
dat ik er van schrik nog maar eentje maakte
(dat geldt dan weer alleen voor het kledingstuk)
en die is net af:
Afbeelding
Voor ’t eerst van mijn leven een goedgelukte gulp [cool]
En nu denken jullie: saaaaai, want jullie willen printjes! En motiefjes! Anders is ’t niet leuk!

Nou vooruit. De achterkant:
Afbeelding

%d bloggers liken dit: